Skreślenia z listy studentów z powodu niepodjęcia studiów – wyrok WSA w Lublinie

Rozstrzygniecie podejmowane przez organ szkoły wyższej w indywidualnej sprawie studenta, jak również prowadzone postępowanie, w których taka decyzja zapada muszą zachować chociażby minimum procedury administracyjnej niezbędnej do prawidłowego załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony.

Podtytuł artykułu to teza interesującego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 316/19. Sąd rozpoznawał sprawę skreślenia z listy studentów pierwszego semestru studiów stacjonarnych na kierunku ekonomia z powodu niepodjęcia studiów. Dziekan i Rektor, rozpoznając sprawę w dwóch instancjach uznali, że skreślenie ma uzasadnione podstawy, z czym nie zgodził się student. W skardze do sądu podniósł, że decyzja Dziekana została lakonicznie uzasadniona. W przedmiotowej decyzji Dziekan podał podstawę prawną, jednakże decyzja ta nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego oraz prawnego. Podstawa prawna rozstrzygnięcia została natomiast podana w sposób wadliwy – nie wskazano odpowiedniej litery przepisu, przez co skarżący mógł mieć wątpliwości, co faktycznie jest powodem skreślenia z listy studentów. Jednocześnie skarżący wskazał, że nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu, przez co nie mógł wziąć w nim udziału na żadnym jego etapie.

Sąd przyznał mu rację i stwierdził, że organy uczelni popełniły błąd, a decyzja nie zwiera żadnego uzasadnienia. Tymczasem – jak podkreślił sąd – skreślenie z listy studentów jest bardzo daleko idącą i dotkliwą sankcją, dlatego też organ obowiązany jest szczegółowo i wnikliwie przeprowadzić postępowanie dowodowe, zebrać wyczerpująco materiał dowodowy i wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że student dopuścił się naruszenia nałożonych na niego obowiązków, wynikających z regulaminu studiów, a to wszystko powinno znaleźć się w uzasadnieniu podjętego przez organ rozstrzygnięcia.

Podkreślony został fakt, że podstawę prawną decyzji kierowanych do studentów stanowią nie tylko przepisy powszechnie obowiązujące, ale również wydane na podstawie delegacji ustawowych akty normatywne właściwych organów szkoły wyższej.

Uczelnianym organom zarzucono, że ich ocena wydaje się zbyt pochopna. Sąd uznał, że nawet gdyby uczelnia wezwała skarżącego do wypowiedzenia się odnośnie zebranego materiału dowodowego to i tak nie byłby on w stanie przedstawić żadnej uzasadnionej przyczyny swoich nieobecności. Owszem w aktach sprawy znajdują się listy obecności i plan zajęć, ale to rolą organu jest ustalenie i wykazanie, na jakich zajęciach student był nieobecny, czy były to nieobecność ciągłe i nieusprawiedliwione.

Podsumowując, omawiany wyrok sądu administracyjnego zwraca szczególną uwagę na szereg obowiązków, które ciążą na organach uczelni. W szczególności chodzi tutaj o dokładne zbadanie każdej sprawy, mimo iż wiadomo, że w praktyce uczelnianej bywa ich bardzo dużo, a także o precyzyjne jej opisanie i rozstrzygnięcie w oparciu o przepisy prawa powszechnie obowiązującego – z zachowaniem procedury administracyjnej oraz przepisy uczelniane. To wszystko, co czasem bywa trudne, musi zostać przelane na papier.

Autor: dr Artur Kokoszkiewicz, ekspert ds. prawnych Instytut Rozwoju Szkolnictwa Wyższego

Bądź na bieżąco i zaobserwuj nas w Social Mediach – polub fanpage na Facebooku oraz na LinkedIn. A jeśli chcesz otrzymywać na swoją skrzynkę mailową Prasówkę Akademicką oraz najnowsze wpisy z naszego bloga, zarejestruj się do Newslettera IRSW!